مرد ثروتمندی بود که به پایان زندگی اش رسیده بود،کاغذ وقلمی برداشت تا وصیتنامه خود را بنویسد:((تمام اموالم را برای خواهرم می گذارم نه برای برادر زاده ام هرگز به خیاط هیچ برای فقیران.))اما اجل به او فرصت نداد تا نوشته اش را نقطه گذاری کند.پس تکلیف آن همه ثروت چه می شد؟؟؟برادر زاده او تصمیم گرفت..

آن را اینگونه تغییر دهد:((تمام اموالم را برای خواهرم می گذارم؟نه!برای برادر زاده ام.هرگز به خیاط .هیچ برای فقیران.))خواهر او که موافق نبود آن را اینگونه نقطه گذاری کرد :((تمام اموالم را برای خواهرم می گذارم.نه برای برادر زاده ام. هرگزبه خیاط. هیچ برای فقیران.))خیاط هم یک کپی از وصیت نامه گرفت وآن را به روش خودش نقطه گذاری کرد:((تمام اموالم را برای خواهرم می گذارم؟نه. برای برادرم؟هرگز.به خیاط.هیچ برای فقیران.))پس از شنیدن این ماجرا فقیران شهر جمع شدند تا نظر خود را اعلام کنند:((تمام اموالم را برای خواهرم می گذارم؟نه. برای برادر زاده ام؟هرگز. به خیاط؟هیچ.برای فقیران.))زندگی نیز این چنین است :او نسخه ای از هستی وزندگی به ما می دهد که درآن هیچ نقطه و ویرگولی نیست و ما باید به روش خودمان آن را نقطه گذاری کنیم ((بین علامت تعجب تولد تا علامت سوال مرگ ،همه چیز بستگی به روش نقطه گذاری دارد.))